با صدای بی صدا
مثل یک کوه بلند
مثل یک خواب کوتاه
یه مرد بود یه مرد

با دستهای فقیر
با چشمهای محروم
با پاهای خسته
یه مرد بود یه مرد

شب با تابوت سیاه
نشت توی چشماش
خاموش شد ستاره
افتاد روی خاک

سایه اش هم نمیموند
هرگز پشت سرش
غمگین بود و خسته
تنهای تنها

با لبهای تشنه
به عکس یه چشمه
نرسید تا ببینه
قطرهقطرهقطره آبقطره آب

در شب بی تپش
اینطرف اونطرف
می افتاد تا بشنوه
صداصدا صدای پا صدای پا

دوست یه سکه ی نایاب
گلدون عتیقه
یه شعر نگفته
رو لب بسته

سوار موج نور
با حافظه ای سرد
بی گذشته بی درد
تنهای تنها

در کنج یه قفس
بی نفس بی هیچ کس
با حسرت یه سحر
هوا هوا هوای پاک هوای پاک

در شب بیخوابی
از چشم ستاره
قطره قطره میچکه
رویا رویا بر سر ما بر سر ما